Absenteïsme betekent afwezig zijn. Afwezig zijn doet zich voor op verschillende niveaus. Het meest bekend is extern verzuim, het afwezig zijn van een werknemer wegens arbeidsongeschiktheid (ziek zijn of klachten hebben betekent niet per definitie arbeidsongeschikt). Ongeveer de helft van de Nederlandse werknemers is nooit ziek. En ongeveer 15% meldt zich twee keer of vaker ziek. Een relatief kleine groep mensen verstoort dus het arbeidsproces.

Binnen de Nederlandse bedrijfscultuur wordt een VP (verzuimpercentage) tussen de 5 à 6% als gangbaar gezien. Voor een bedrijf met 250 werknemers betekent dit een directe kostenpost van al gauw zo’n zeven à acht ton in euro’s en meer.

Het is ontnuchterend om je te realiseren dat werkelijk medisch ziek zijn minder dan 2% van het verzuim bedraagt. In de overige gevallen is de oorzaak hoofdzakelijk Arbeidsontevredenheid en daaruit voortvloeiende psychische of psycho-somatische klachten.

Arbeidsontevredenheid heeft voornamelijk te maken met arbeidsverhoudingen, met 'hoe gaan wij hier met elkaar om?' Een minder goede werksfeer, onvoldoende betrokkenheid op elkaar en vooral een verstoorde werkrelatie met de direct leidinggevende zijn factoren die arbeidsontevredenheid in de hand werken (->Rigo van Meer: 'Overspannen door je baas'). Tevens zal de gemiddelde werknemer in een dergelijk klimaat sneller geneigd zijn zich 'ziek' te melden met klachten als verkoudheid, griep, hoofdpijn, vermoeidheid e.d.